مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران مدیریت آب و آبیاری 2251-6298 11 2 2021 08 23 Performance of Vetiver system in complementary municipal wastewater treatment عملکرد سیستم وتیور در تصفیه تکمیلی پساب شهری 275 290 82822 10.22059/jwim.2021.325110.880 FA جهانگیر عابدی کوپایی استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. محمدحسین حکیمیان دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران آرمیتا معتمدی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران امیر قدس مطهری دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2021 06 06 Due to the severe water scarcity in Iran, using treated wastewater for irrigation purposes is an effective method to meet the water requirement of plants. One of the methods is phytoremediation. In this field, Vetiver Grass has received growing attention. The aim of the present study is to improve the quality of municipal wastewater by hydroponic Vetiver grass, for applying in irrigation. This research was conducted in a completely randomized design with three replications. Fiberglass tanks with a volume of 1000 liters were prepared, and then filled separately with two types of raw and treated wastewater. Treatments included 4 and 8 plant densities, control, aerated and non-aerated wastewater. Retention times of 3, 7 and 14 days were used. The results showed that the optimal density in the treatment of municipal wastewater by Vetiver grass is a density of 4. Moreover, the aeration and non-aeration process of the treatments does not have much effect on the measured parameters. It should be noted the retention time of 7 days (except for BOD5) had the best performance with no significant difference with 14 days. The results indicated that BOD5, COD, ammonia, nitrate, phosphate and potassium were reduced by 42, 55, 91, 66, 89 and 97 per cent, respectively. با توجه به کمبود شدید منابع آب در ایران، استفاده از پساب تصفیه شده شهری در بخش کشاورزی و آبیاری، روشی موثر در برطرف نمودن نیاز آبی گیاهان می‌باشد. یکی از روش‌های تصفیه، گیاه‌پالایی ست. گیاه وتیورگراس در این زمینه، توجهات بسیاری را معطوف خود کرده است. تحقیق حاضر به منظور بهبود کیفیت فاضلاب شهری توسط گیاه وتیورگراس به صورت هیدروپونیک، با هدف استفاده در آبیاری انجام گرفته است. این پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار، انجام شد. مخازنی فایبرگلاسی به حجم 1000 لیتر تهیه و سپس از دو نوع فاضلاب خام و تصفیه شده به‌طور مجزا پر گردید. تیمارها شامل دو تراکم 4 و 8 تایی، شاهد، هوادهی و بدون هوادهی بودند. در این پژوهش از سه زمان ماند 3، 7 و 14 روزه استفاده گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که بهترین تراکم در انجام پالایش فاضلاب شهری توسط گیاه وتیورگراس، تراکم 4 تایی بوده به‌علاوه روند هوادهی و عدم هوادهی تیمارها تأثیر زیادی بر پارامترهای اندازه‌گیری شده ندارد. در اکثر پارامترهای اندازه‌گیری شده (به غیر از BOD5) مشاهده شد که زمان‌ماند 7 روزه با زمان‌ماند 14 روزه تفاوت معناداری ندارد، از همین رو بهترین زمان‌ماند نیز 7 روزه در نظر گرفته شد. بر طبق انجام آزمایش‌ها، کارآمدی حذف ترکیبات BOD5، COD، آمونیوم، نیترات، فسفات و پتاسیم در فاضلاب تصفیه شده و در طی دوره به ترتیب 42، 55، 91، 66، 89، 97 درصد می‌باشد. https://jwim.ut.ac.ir/article_82822_56c276d6c26b915fd9eecb478cb37d13.pdf