مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران مدیریت آب و آبیاری 2251-6298 11 2 2021 08 23 Investigating Temperature Variation due to Climate Change in Iran بررسی تغییرات دمای ایران در اثر تغییر اقلیم 237 248 82736 10.22059/jwim.2021.324760.875 FA حسین یوسفی دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مهندسی منابع آب، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سامان پیربازاری دانشیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی مریدی استادیار، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حسین خواجه پور استادیار، گروه مهندسی سیستم های انرژی، دانشکده مهندسی انرژی، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران هانیه سادات کرباسی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی منابع آب، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران تورج فتحی کارشناس ارشد، دفتر مدیریت و حفاظت آب و خاک، سازمان حفاظت محیط زیست، تهران، ایران Journal Article 2021 05 30 In this study, the effect of climate change on future temperature (2021-2040) in Iran has been investigated. For this purpose, the results of three general circulation models (GCM) named GFDL-ESM2M, HadGEM2-ES and IPSL-CM5A-LR were analyzed for two scenarios of greenhouse gas emissions of RCP2.6 and RCP8.5. CCT model and minimum and maximum daily temperature (1986-1986) were used for downscaling and bias correction. The weighted average annual temperature did not decrease in the studied scenarios. The highest increase in weighted average annual is equal to 3.1 °C, and the highest increment in seasonal temperature is related to summer (8.5°C) due to the RCP8.5 scenario in the HadGEM2-ES model. Also, the maximum temperature decrease occurred in winter (1.2°C) under the conditions of the RCP2.6 scenario and GFDL-ESM2M model. Due to the climate of Iran, most of which is arid, following this increase in temperature, even in optimistic conditions (RCP2.6), the country needs an integrated water resources management program and long-term vision of relevant managers and officials. Rising temperatures pose challenges in various fields such as agriculture, food security, social, economic, cultural, political, international, and so on. در این پژوهش اثر تغییر اقلیم بر دمای آینده (2040-2021) در ایران بررسی شده است. به این منظور نتایج سه مدل گردش عمومی (GCM) به نام ­های GFDL-ESM2M، HadGEM2-ES و IPSL-CM5A-LR و برای دو سناریو انتشار گازهای گلخانه ­ای RCP2.6 و RCP8.5 تحلیل شد. برای ریزمقیاس ­نمایی و تصحیح سوگیری از مدل CCT و داده­های دمای کمینه روزانه و دمای بیشینه روزانه (2019-1986) استفاده شد. کاهش دما در میانگین وزن‌دار سالانه هیچ‌کدام از سناریوهای بررسی شده، رخ نداده است. بیش‌ترین افزایش میانگین وزن‌دار سالانه دما برابر 1/3 درجه سانتی‌گراد  و بیش‌ترین افزایش دمای فصلی مربوط به تابستان (5/8 درجه سانتی‌گراد) مربوط به سناریو RCP8.5 در مدل HadGEM2-ES است. همین‌طور، بیشینه کاهش دما در فصل زمستان (2/1 درجه سانتی‌گراد) تحت شرایط سناریو RCP2.6 و مدل GFDL-ESM2M رخ داده است. با توجه به اقلیم ایران که اغلب مناطق آن خشک است، در پی این افزایش دما حتی در شرایط خوش‌بینانه (RCP2.6)، کشور نیازمند برنامه مدیریت جامع منابع آب و دید بلندمدت مدیران و مسئولان ذیربط می ­باشد. افزایش دما موجب چالش­ هایی از جمله مسائل کشاورزی، امنیت غذایی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، بین ­الملل و ... می‌شود. https://jwim.ut.ac.ir/article_82736_97606f4c72c7616018e0dc939125690a.pdf