مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران مدیریت آب و آبیاری 2251-6298 7 1 2017 08 23 Estimation of production function in peanut cultivars on irrigation management and salinity levels تخمین تابع تولید ارقام بادام‌‌زمینی در سطوح مختلف آب آبیاری و شوری 87 104 65505 10.22059/jwim.2018.65505 FA علی عبدزاد گوهری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، گروه مهندسی آب، تهران، ایران حسین بابازاده دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دکترای آبیاری و زهکشی، تخصص: آب و خاک ابراهیم امیری دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان حسین صدقی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تخصص: هیدرولوژی Journal Article 2017 04 07 Irrigation water salinity is one of the most important challenges in agriculture. The purpose of this study was to evaluate the yield and yield of peanut varieties under irrigation and salinity conditions. The present two years study was carried out in a split plot based on randomized complete block design with three replications in Guilan province. The main factor was irrigation with 40, 60, 80 and 100% water requirement and sub-treatment was including salinity of 1, 3, 5 and 7 dS/m and sub-treatment was including four peanut cultivars (‘Guil’, ‘Gorgani’, ‘Jonobi’ and ‘Mesri’). The highest seed yield was obtained in ‘Jonobi’ cultivar with 1 dS/m salinity and ‘Guil’ cultivar with 5 dS/m was 1254 and 1127 kg/ha respectively. The effect of irrigation on cultivars showed that the highest amount of seed yield in ‘Guill’ cultivar in both years, in condition of 80% water requirement was 1483 and 1347 kg/ha respectively. The highest seed yield in cultivar and in 100% water requirement and 1 dS/m salinity in both year was 1883 and 1710 kg/ha, respectively. According to the results, ‘Guil’ cultivar is the most suitable cultivar for cultivation of the study area. شوری آب و خاک از مهم‌ترین چالش‌های کشاورزی است. در این راستا، پژوهشی با هدف بررسی عملکرد و تخمین تابع تولید ارقام بادام‌زمینی در شرایط آبیاری و شوری، در قالب کرت‌های دوبار خردشده و بر پایة طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار طی دو سال در استان گیلان اجرا شد. عامل اصلی شامل آبیاری با مدیریت 40، 60، 80 و 100 درصد نیاز آبی و تیمار فرعی شامل شوری با مقادیر 1، 3 ، 5 و 7 دسی‌زیمنس بر متر و تیمار فرعی‌فرعی شامل چهار رقم بادام‌زمینی (’گیل‘، ’گرگانی‘، ’جنوبی‘ و ’مصری‘) بود. بیشینة عملکرد دانه در رقم ’جنوبی‘ با شوری 1 دسی‌زیمنس بر متر و در رقم ’گیل‘ با شوری 5 دسی‌زیمنس بر متر به‌ترتیب 1254 و 1127 کیلوگرم در هکتار بود. اثر آبیاری بر ارقام نشان داد که بیشینة مقدار عملکرد دانه طی دو سال در رقم ’گیل‘ و در شرایط 80 درصد نیاز آبی به‌ترتیب 1483 و 1347 کیلوگرم در هکتار بود. بیشینة عملکرد دانه در رقم ’گیل‘ و در شرایط 100 درصد نیاز آبی و شوری 1 دسی‌زیمنس بر متر در سال اول و دوم به‌ترتیب 1883 و 1710 کیلوگرم در هکتار بود. با توجه به نتایج، رقم ’گیل‘ مناسب‌ترین رقم برای کشت در منطقه است. https://jwim.ut.ac.ir/article_65505_bb285b8100b7555e06569e8313e203f3.pdf