مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران مدیریت آب و آبیاری 2251-6298 6 1 2016 04 20 Evaluation of tomato (Solanum lycopersicum) water uptake reduction function under simultaneous salinity and water stresses ارزیابی توابع کاهش جذب آب گوجه‌‌فرنگی (Solanum lycopersicum) در شرایط تنش هم‌زمان کم‌آبی و شوری 149 161 60929 10.22059/jwim.2016.60929 FA حسین اردلانی دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه علوم و مهندسی آب، تهران، ایران حسین بابازاده دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه علوم و مهندسی آب، تهران، ایران حسین ابراهیمی دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرقدس، تهران،‌ایران Journal Article 2016 07 02 The plant response of salinity and drought stresses and the role of them to reduce water absorption are expressed by several mathematical models. The reduction functions are classified additive, multiplicative and conceptual models. In this study six different macroscopic reduction functions, using data from greenhouse tomatoes, were evaluated: Van Genuchten (additive and multiplicative), Dirksen et al., Van Dam et al., Skaggs et al. and Homaee. The experiments were carried out on tomato plant in a factorial randomized complete block design with three replications. The treatments consist six levels of salinity (1, 2, 4, 6, 8 and 10 dS/m), and four levels of irrigation water (50%, 75%, 100% and 120% of crop requirement). The result indicated that in the absence of salinity stress all models were fit to the data measured, so, the results indicated that at low salinity levels, plant response to both water and salinity stress was additive and Van Genuchten additive model could simulated water uptake very well, while at higher salinity levels from 4 dS/m multiplicative models are a better fit. Among of multiplicative models, Skaggs et al. and Homaee models provided better fitness to measured data for tomato than other function, so as optimal absorption models are recommended. واکنش گیاهان به تنش هم‌زمان شوری و کم‌آبی و نقش هر یک از آن‌ها در کاهش جذب آب با مدل‌های ریاضی متعددی بیان می‌شود. مدل‌های جذب آب در شرایط تنش هم‌زمان به سه دستة جمع‌‌پذیر، ضرب‌‌پذیر و مدل‌های مفهومی تقسیم می‌شود. در این مطالعه، شش تابع کاهش جذب آب ماکروسکوپی ون گنوختن (جمع‌‌پذیر و ضرب‌‌پذیر)، دیرکسن و آگوستین، ون‌دام و همکاران، اسکگز و همکاران و همایی با استفاده از داده‌های گلخانه‌ای گیاه گوجه‌‌فرنگی (رقم رد استون) ارزیابی شد. آزمایش به‌صورت طرح فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با شش سطح شوری (1، 2، 4، 6، 8 و 10 دسی‌زیمنس بر متر) و چهار سطح کمی آب آبیاری (شامل 50، 75، 100 و 120 درصد نیاز آبی گیاه) و در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد در سطوح شوری کم، واکنش گیاه به تنش هم‌زمان شوری و کم‌آبی جمع‌‌پذیر بود و مدل جمع‌‌پذیر ون‌گنوختن به‌خوبی  الگوی جذب آب را شبیه‌سازی می‌کند، در حالی که در سطوح شوری بالاتر از 4 دسی‌زیمنس بر متر مدل‌های ضرب‌‌پذیر برازش بهتری دارد و مدل اسکگز و همکاران و همایی بهترین برازش را با داده‌‌های گلخانه‌ای در گیاه گوجه‌فرنگی داشت. https://jwim.ut.ac.ir/article_60929_6f195e31ee4e0bf8fa9435a2ae319a1a.pdf